Behaviorisme

=Het behaviorisme.= Eind 19e eeuw / begin 20e eeuw tot heden.

Behaviorisme algemeen.
Het behaviorisme is een van de drie stromingen binnen de leerpsychologie. Deze stroming richt zich (als enigste van de drie stromingen) alleen maar op waarneembare aspecten van het gedrag, alhoewel er ook steeds meer innerlijke aspecten (zoals gevoelens en emoties) bij gebruikt worden.

de geschiedenis van het behaviorisme.
De man die als grondlegger er kent wordt is John Broadus Watson. Ivan Pavlov is de man zonder wie er waarschijnlijk het behaviorisme bedacht zou zijn. Hij kwam er namelijk per ongeluk achter dat bepaald gedrag aan een bepaalde situatie of prikkel gekoppeld kan worden, het zogenaamde klassiek conditionering. Na Pavlov volgde John Watson (een van de belangrijkste leerpsychologen binnen de stroming) hij deed niet alleen onderzoek bij dieren, maar ook bij mensen (een voorbeeld hiervan waren zijn eigen kinderen). Hij schreef hij veel artikelen over het behaviorisme. waarvan het eerste manifest als het begin van het behaviorsisme wordt gezien. Als laatste kwam B.F. Skinner hij deed onderzoek naar operante conditioneren, het straffen of belonen van bepaald gedrag. Skinners onderzoek en manier van conditionering is het beste toepasbaar in het dagelijks leven en word daarom vandaag de dag nog steeds gebruikt.

De modellen binnen het behaviorisme.
Het behaviorisme is gebaseerd op aanpassing aan situaties in het verleden en in het heden. Een van de meest bekende modellen van het behaviorisme is toch wel de klassieke conditionering, vooral bekend geworden door Ivan Pavlov. Conditionering heeft te maken heeft met het actie-reactie systeem, er rinkelt bijvoorbeeld een belletje terwijl er eten op tafel staat en de hond gaat kwijlen. Na dat een aantal keer te doen gaat de hond al kwijlen als alleen het belletje krinkelt. De overige modellen van het behaviorisme zijn vooral gebaseerd op het gedrag wat men vertoond als ze denken de consequenties van hun gedrag te kennen. Dit is het zogenaamde op operante conditionering. Twee voordbeelden: Positieve consequentie. impuls: Je gaat je best doen op school. verwachte consequentie: Je haalt goede cijfers. Je verwachte consequentie is positief dus zul je waarschijnlijk je best doen op school.

Negatieve consequentie. impuls: Je wilt stelen. verwachte consequentie: Je moet naar de gevangenis. De verwachte consequentie is negatief dus zal je waarschijnlijk niet stelen.

john broadus watson


 * __bronnen__**
 * __[]__**
 * __[]__**
 * __[|http://nl.wikipedia.org/wiki/Conditionering_(psychologie)]__**